Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

Η Άλφα Βήτα με εικόνες!!

ΑΛΜΠΟΥΜ 



που έφτιαξαν  τα χεράκια μου!

ΒΟΤΣΑΛΑ


  που μου έκανε μια συνάδελφος δώρο τώρα τις γιορτές!

ΓΝΩΜΙΚΟ


  που έφτιαξα ντεκουπάζ πάνω σε φέτα ξύλου!

ΔΙΣΚΟΣ ΚΟΠΗΣ


  που του έκανα ντεκουπάζ και ζωγραφική, δώρο σε μια φίλη μου!

ΕΠΙΓΡΑΦΗ


Επιγραφή διακοσμητική για το τυπογραφείο ενός φίλου!

ΖΑΧΑΡΙΕΡΑ


  που έκανα ντεκουπάζ για ένα φίλο μου!

ΗΧΕΙΟ


ενός συναδέλφου που τα έκανα ζωγραφική και ντεκουπάζ διαφορετικό σε κάθε πλευρά.

μία από τις άλλες του πλευρές ζωγραφική (καμαρώνω σαν παγόνι γιατί είναι το πρώτο μου έργο)

ΘΗΚΗ για χαρτομάντηλα

που έφτιαξα για μια φίλη.


ΙΣΤΙΟΠΛΟΙΚΟ


 που φωτογράφισα στο Μενίδι της Άρτας που πήγα πριν λίγο καιρό.


ΚΕΡΑΜΙΔΙ


ντεκουπάζ πάνω σε ξύλινο κεραμίδι (για μια φίλη .... εννοείται έτσι;)

ΛΑΜΨΗ


δεν είναι η δική μου, είναι του ήλιου.

ΜΟΛΥΒΟΘΗΚΗ


ντεκουπάζ για ένα φίλο χιχιχι

ΝΕΡΑΙΔΑ


πάνω σε φέτα κορμού ντεκουπάζ για κόρη φίλης...

ΞΥΛΑ κανέλας


μμμ.... άρωμα!!!!

ΟΡΙΖΟΝΤΑΣ

να χάνεσαι......

ΠΙΝΑΚΑΣ

ζωγραφική λάδι πάνω σε μουσαμά ...τα πρώτα μου βήματα στο λάδι κι εκεί έμεινα...

ΡΟΔΙΑ


από πηλό πάλι από τα χεράκια μου!! 

ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑΡΙΟ


το έφτιαξα για την ανιψιά μου!

ΤΑΒΛΙ


ντεκουπάζ στο παλιό τάβλι του μπαμπά μου

ΥΑΛΙΝΟ (μας πέθανε το υ)


ντεκουπάζ σε γυάλινο μπουκάλι που μου το πήρε μια φίλη φυσικά.

ΦΑΓΗΤΟ


γίγαντες πλακί μαγειρεμένοι από τα χεράκια μου!

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΑ στολίδια


πριν ξεστολίσω φυσικά.

ΨΩΜΙΕΡΑ

ντεκουπάζ 

ΩΡΑ


για τσιγάρο πριν αποφασίσω να το κόψω.


Συμμετοχή στη πρόσκληση του μπλογκ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ 


Ευχαριστώ το Δελφινάκι για την ευκαιρία να διασκεδάσω φωτογραφίζοντας και να δείξω την προκοπή μου!

Παρασκευή, 29 Δεκεμβρίου 2017

19ο Συμπόσιο ποίησης!!




                           Η  Συνοικία των Θεών

Πώς λάμπουνε στον ήλιο τα κιονόκρανα
και πώς ασπάζονται οι κίονες τα ουράνια
και από κάτω πώς γυαλίζουν τα πλακόστρωτα
και τα σοκάκια γεμάτα αρχαία περηφάνια;
Παλιά αρχοντικά με αετώματα
 και παραθύρια στολισμένα με γεράνια.
Κι ενώ μετρώ τα σκαλοπάτια κατεβαίνοντας
μία λατέρνα με γεμίζει με ζωντάνια.
Οι νότες γύρω μου συνωμοτούν κι αρχίζουνε,
ν’ ανοίγουν πύλες που οδηγούν στο παρελθόν,
το σκηνικό τριγύρω να ξεφτίζουνε,
κι από τα μάτια μου να σβήνουν το παρόν.
Τα γνώριμα τα μονοπάτια καλοδέχεται,
ο διψασμένος νους μου με απληστία
κι αρχίζει να καλύπτει με τ’ αχνάρια του
παλαιότερα ίχνη, στων Θεών τη Συνοικία.
Γεμίζει ο τόπος μακριά φορέματα,
ομπρέλες και καπέλα με φτερά,
κι αμέσως ο αγέρας μοσχοβόλησε
από τα ανθισμένα γιασεμιά.
Περίτεχνες και  γραφικές αυλόπορτες
σκιάζονται από  τις βουκαμβίλιες,
και τα κλαδιά τους όπως πλέκονται
φτάνουν ως τις κλεισμένες γρίλιες.
Ξοπίσω τους οι κόρες κρύβονται
τα βράδια, να ακούσουν τις καντάδες,
που τραγουδούν με πάθος για έρωτες,
κρυφά από τους αφεντάδες.
Και το πρωί οι ψυχοκόρες που βολτάρουνε
τις στάμνες με νερό για να γεμίσουν,
τα ραβασάκια δίνουν των κυράδων τους
σε νέους,  που ποθούν να κατακτήσουν.
Κουτσομπολιό και κόντρες πνεύματος
γύρω από ξύλινα τραπέζια,
ενώ στου Φιλοπάππου γίνονται
κρυφά σμιξίματα,  με μάρτυρες τα αστέρια.
Και από απέναντι φωτίζει η Ακρόπολη
και η άπλετη αρχοντιά του Παρθενώνα,
φτιάχνοντας  έτσι ο Θεός ο Έρωτας,
σπάνιο κρασί υπέροχου αμπελώνα.
Κι ενώ μετρώ τα σκαλοπάτια κατεβαίνοντας,
έπαψε της λατέρνας ο ωραίος ήχος.
Χάθηκαν οι ευωδιές και τα αρώματα,
με έζωσε το ανώνυμο το πλήθος.
Άφησα τη μαγεία αυτή ξοπίσω μου
και έναν μικρό αναστεναγμό μου,
για να γενώ πάλι ένας κρίκος της
στην αλυσίδα αυτού του κόσμου.







 Αυτή ήταν η συμμετοχή μου στο 19ο Συμπόσιο ποίησης που οργάνωσε και φιλοξένησε η Αριστέα  του ''Η ζωή είναι ωραία''.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...